Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Türkiye Elektrik İletişim A.Ş. (Teiaş) ile ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 01.03.2013 – 01.06.2013 tarihleri arasında ağır vasıta şoförü olarak çalıştığını iddia ederek; fazla mesai, hafta tatili ile ücret alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalılar Cevabının Özeti:
Davalılar, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalılardan TEİAŞ ve ... vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Gerekçe - hüküm çelişkisi 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırı olup, salt bu aykırılık bozma sebebidir.
Bu husus 6100 sayılı HMK. nun 298/2. maddesinde de “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.” şeklinde özellikle düzenlenmiştir.
Somut uyuşmazlıkta, karar gerekçesinde; davacının davalılardan Kekeş İnşaat şirketi nezdinde 26/04/2013-01/06/2013 tarihleri arasında çalıştığı, 26/04/2013 tarihinden önce SGK kayıtlarına göre dava dışı başka bir şirkette çalışmasının görüldüğünün açıklanmasına rağmen hüküm altına alınan alacakların 01/12/2014 tarihli bilirkişi raporunun çalışma süresini 01/03/2013-01/06/2013 olarak kabul ettiği hesaplamaya göre hüküm altına alınması gerekçe-hüküm çelişkisi olup kararın salt bu yönden bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 14.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.