Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-) Sanıkların, mağdurlardan ... ve ...'i içinde bulundukları araçtan indirilmeden, mağdurlar ... ve ...'ı indirerek başka araca götürdükleri, bilahare mağdurlar ... ve ...'ün içinde kalmaya devam ettikleri aracı sanık ...'in kullandığının kabul edilmesi karşısında; mağdurlar ... ve ...'e karşı işlenen suçların tek fiille gerçekleştirilmesi nedeniyle haklarında TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmak suretiyle tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,
2-) Sanıkların eylemlerindeki saik, birden fazla artırım nedeni içermemesi, mağdurların vücut ve cinsel dokunulmazlıklarının ihlal edilmemesi karşısında temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan ayrılmayı gerektiren bir husus bulunmadığı gözetilmeden, TCK'nın 61. maddesindeki yazılı terimleri tekrar etmek suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
Yasaya aykırı, sanıklar ve sanık ... müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
8. Ceza Dairesi - E. 2019/4516 - K. 2021/20065
Yargıtay Kararı
Künye Bilgileri
| Daire | 8. Ceza Dairesi |
| Esas No | 2019/4516 |
| Karar No | 2021/20065 |
| Karar Tarihi | 01.11.2021 |
Karar Metni
"İçtihat Metni"