Taraflar arasında görülen davada İskenderun 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.10.2012 tarih ve 2012/760-2012/714 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı, evine giren hırsızın cüzdanında bulunan Eren Nakliyat A.Ş. tarafından keşide edilen ve kendisi adına yazılı bulunan 18.000,00 TL bedelli Türkiye İş Bankası İskenderun Şubesine ait çekinin çalındığını ileri sürerek, çekin ödenmemesi hususunda ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasını ve çekin iptalini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 4. maddesine göre Türk Ticaret Kanununda düzenlenen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı, yine aynı yasanın 5/2. maddesi uyarınca bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin vazifesi içinde bulunan ve TTK'nun 4.maddesinde ticari sayılan davalara ticaret mahkemesinde bakılacağı, bu nedenle TTK'nun 669. ve devamı maddelerinde düzenlenen kambiyo senetlerinin zayi nedeniyle iptaline ilişkin davalarda HMK'nun 383. maddesinde öngörülen aksine düzenleme bulunduğundan görevli mahkemenin ticaret mahkemesi (asliye hukuk mahkemesi) olduğu gerekçesiyle; mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın görevli ve yetkili İskenderun Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.