"İçtihat Metni"

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 05.04.2012 gün ve 2012/5642/20305 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2012 gün ve KYB.2012/110020 sayılı ihbarnamesiyle;
Resmî belgede sahtecilik ve iftira suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/1, 43/1,267/1, 43/1 (2'şer kez) ve 269/4-b maddeleri gereğince 2 kez 2 yıl 6 ay hapis ve 2 kez 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü İnfaz rejimine göre çektirilmesine dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/04/2011 tarihli ve 2011/118 esas 2011/134 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca, tekerrüre esas olan hükmün verildiği tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/1-l.bend ile 305/son maddelerine göre ikimilyar liraya kadar olan para cezalarının kesin olması ve tekerrüre esas alınamayacak bulunması karşısında, sanığın sabıkasına esas önceki para cezasının da 346.783.000 Türk lirası olduğu nazara alındığında, cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istemiyle dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:
İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2011 gün ve 2011/118 esas, 2011/134 sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün olduğundan, hükmün 1,2,3 ve 4. bentlerinde yer alan mahkûmiyetler nedeniyle “sanığın tekerrüre esas Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2005 tarih 2003/12 esas 2005/94 sayılı kararı ile hakkında hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK'nun 58/6 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yerine getirilmesine, ayrıca sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimlik serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin kısımlarının infaz edilmemesine, diğer hususların aynen yerinde bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.