Ceza verilmesine yer olmadığına
Kayda göre on sekiz yaşından büyük olan mağdurenin 13.01.2016 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini bildirmesi, hükümden sonra mağdureye vasi olarak tayin edilen katılan ...'in 16.01.2021 tarihinde bizzat tebliğ edilen kararı temyiz etmediği anlaşılmakla, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekilin hükmü temyiz etmeye hakkı olmadığı anlaşıldığından, mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddi gerektiği anlaşılmıştır .
Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 01.07.2016 tarihli ve 2015/210 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın farklı zamanlarda rızası dahilinde vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadığı mağdurenin müzdarip olduğu hafif derecede zeka geriliğinde kaçınılmaz hataya düştüğünün kabulü ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 30/3. maddesi delaletiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/3-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Dosya kapsamında alınan adli raporlar doğrultusunda sanığın eylemi sabit olmasına karşın verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mağdure hakkında düzenlenen rapor içeriği itibariyle suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı yerine ceza tertibine yer olmadığına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde
Dosya muhteviyatında mevcut Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 06.05.2016 tarihli raporunda hafif derecede zeka geriliği saptanıp mağduru bulunduğu fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olduğu bildirilen ve kayda göre on sekiz yaşından büyük olan mağdurenin 13.01.2016 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini bildirmesi, hükümden sonra mağdureye vasi olarak tayin edilen katılan ...'in 16.01.2021 tarihinde bizzat tebliğ edilen kararı temyiz etmediği anlaşılmakla, mağdureye yaş küçüklüğü nedeniyle atanan vekilin hükmü temyiz etmeye hakkı olmadığı anlaşıldığından, mağdure vekilinin temyiz isteğinin reddi gerektiği anlaşılmıştır .
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 06.05.2016 tarihli raporunda hafif derecede zeka geriliği saptanıp 27.11.2015 tarihinde mağduru bulunduğu fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olduğu, kendisinde mevcut olan zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayacağının bildirilmesi, sanığın aşamalardaki savunmalarında istikrarla mağduredeki akıl zayıflığını bilmediğini beyan etmesi, mağdurenin kendisine sorulan sorulara düzgün ve akıcı bir şekilde cevap verebildiği, yalnızca konuşmasında bazı güçlükler yaşadığı ve fizik olarak herhangi bir anormalliği olmadığına dair 13.01.2016 tarihli duruşmada yapılan Mahkeme gözlemi ve sanığın mağdurede mevcut zeka geriliğini bildiğine dair somut bir delilin de bulunmaması karşısında rızaya dayalı olarak mağdure ile vajinal yoldan cinsel ilişki yaşayan sanığın atılı suçtan beraati yerine akıl hastalığı hususunda hataya düştüğü gerekçesiyle yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
A. Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mağdure vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle; Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazı yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı
Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.09.2024 tarihinde karar verildi.