Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-ikinci cümle, 53/1,39. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/267 Esas, 2015/441 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-ikinci cümle, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Usul ve kanuna aykırı kararın bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
Sanığın internet aracılığıyla tanıştığı mağdureyi temyiz dışı sanık ...’ın ikametine götürdüğü ve mağdure ile salonda otururken mağdureyi öpmek istediği, mağdurenin bunu kabul etmediği ve sanığın dalgınlığından faydalanarak evden çıktığı şeklinde kabul edilen, cinsel arzuları tatmini amacı ile temas içermeyen eylemlerin bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, sanığın cinsel taciz suçundan cezalandırılması yerine sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümde açıklanan nedenle, Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.09.2024 tarihinde karar verildi.