Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında; sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümle, 58/1 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2015/371 Esas, 2016/237 Karar sayılı kararı ile, sanığın; sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümle, 62,58/6 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstekleri
Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçu kapsamında kalmasına rağmen suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. Sanığın Temyiz İstekleri
Atılı suçu işlemediğine, Mahkemece eksik inceleme sonucu hatalı karar verildiğine ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.
Katılanın aşamalardaki beyanları, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğine göre, olay günü sanığın katılana yönelik "senin bu güzelliğin anandanmı geldi karapınarlım" ve "seni ne yapmam lazım" şeklindeki fiziksel temas içermeyen sözlerinin 5237 sayılı Kanun'un 105/1. maddesi kapsamında kalan cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.