Ön ödeme nedeniyle düşme
Dairemiz bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında kurulan hükmün, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2012 tarih ve 2011/3-421 Esas, 2012/34 Karar, 31.01.2012 tarih, 2011/3-222 Esas ve 2012/5 Karar sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da vurgulandığı üzere, ön ödeme sonucu verilen düşme kararları da 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223. maddesinde sayılan hükümlerden olup, bu kararların temyiz edilebilirlik sınırı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle halen uygulanma zorunluluğu bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendine göre saptanması gerektiğinden, ön ödemeye esas alınan miktarın temyiz edilebilirlik sınırını belirleyeceği, 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca temyiz kesinlik sınırının 14.04.2011 tarihinden itibaren 3.000,00 TL'ye çıkartılmış olması nedeniyle sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan ön ödemeye esas alınması gereken 2.912,10 TL'nin miktarı itibarıyla belirtilen kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
11.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.