SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER: Beraat
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/60 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yürütülen yargılama sonucunda sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Özetle
Suçların sübuta erdiğine ilişkindir.
Mağdurenin aşamalardaki tutarlı ve ısrarlı beyanları, mağdurenin halası ...'in beyanında mağdureyi ağlarken gördüğünü, dudağının şiş vaziyette olduğunu belirtmesi, sanığa "Nasıl böyle davranırsın?" diye sorduğunda ''Ben onun dedesiyim, istersem öperim.'' dediğini belirtmesi ve sanığın mağdureyi yanağından öpüp 1 TL verdim şeklindeki kısmi ikrarı nazara alındığında sanık hakkında müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken oluşa uygun düşmeyen gerekçeyle beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/60 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.07.2024 tarihinde karar verildi.