Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1,3-b, 43/1,53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
Katılan Vekilinin Temyiz İsteği
Katılanın sanığın davranışları nedeniyle önce kendisini uyardığına, ardından arkadaşlarından ve amirlerinden yardım istediğine, tanıklar ...ve ...’ın bu durumu teyit ettiğine, katılanın sonuç görmeyince ailesine durumu anlattığına, bunun üzerine annesi ve abisinin sanıkla kavga ettiğine, sanığın bu kavga olayı nedeniyle şikayetçi olmamasının Mahkemece dikkate alınmadığına ve gerekçede bu kişilerin ifadelerine yer verilmediğine, katılanın sanığın eşiyle bile bu konuyu konuşmasına rağmen eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.07.2024 tarihinde karar verildi.