Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2016/83 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Somut olayda katılanın kendi onur ve namusunu ilgilendiren bir konuda sanığa iftira atmasını gerektirir, sanık ile arasında eskiye dayalı herhangi bir husumetin bulunmaması, katılanın aşamalardaki tutarlı ve samimi görülen anlatımları ile katılanın olay sonrası alınan doktor raporu birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğinin sabit olduğuna ve diğer hususlara ilişkindir.
Sanığın savunması, katılanın beyanları, tanık anlatımları, raporlar ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçede açıklanan nedenlerle Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2016/83 Esas, 2016/134 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.07.2024 tarihinde karar verildi.