Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, miras bırakanı babası ... ile birlikte 1978 yılında ticari bir minibüs aldıklarını, aracın babası adına tescil edildiğini ancak rızasını almadan miras bırakanın minibüsü, ikinci evliliğinden olma oğlu davalı ...’e temlik ettiğini, miras bırakanın ayrıca bedelini ödeyerek üçüncü kişiden satın aldığı 4 parsel sayılı taşınmazı da yine ikinci evliliğinden olmak oğlu davalı ... adına tescil ettirdiğini, yapılan işlemlerin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, davalı ... adına olan araç satış işleminin iptali ile ½ payının ve miras payının adına tesciline, olmazsa bedele; davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile veraset ilamındaki payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ıslah ile talep sonucunu 120.450,00 TL’ye artırmıştır.
Davalılar, miras bırakanın gelirini çocukları arasında paylaştırdığını bu nedenle üzerinde kayıtlı mal varlığının bulunmadığını, davacıdan mal kaçırmasını gerektiren bir durumun olmadığını aksine miras bırakanın davacı adına, ev, arsa ve taksi aldığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, tescile ilişkin talepler reddedilmiş, tenkise ilişkin olarak da davacının saklı payının ihlal edildiği gerekçesiyle 40.325,00 TL’nin davalı ...’ten; 90.125,00 TL’nin ise Davalı ...’ten tercih hakkının kullanıldığı 14.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Dosya içeriği ve toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, dava konusu edilen minibüsün, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 1.4.1974 gün ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı kapsamında kalmadığı gözetilerek bu talebe yönelik tescil talebinin reddi ile tenkis isteğinin kabulü doğru olduğuna göre davacının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 25,20 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.