HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince beraat kararı verilen sanık ... hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1. maddelerinin uygulanmasının talep edildiği, daha ağır ceza verilmesini gerektirir nitelikli hâl bulunması nedeniyle cezanın üst sınırının 10 yıl hapis cezasının üzerine çıktığı göz önüne alınarak, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanıktan elde edilen anahtarların orjinal anahtar olduğunun sabit olduğuna, sanığın aracı çalmadığına, bir başka kişiden satın aldığına, katılanın olaydan iki gün sonra aracın çalındığını öğrenmesi ve hemen şikâyetçi olmamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılanın zararının bulunmadığına ilişkin olduğu; katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık ... hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine, sanıkların en üst sınırdan cezalandırılmasının gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf istemlerinin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.