SUÇLAR: Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen karara yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir 4. Ceza Mahkemesinin 09.01.2018 tarihli ve 2016/353 Esas, 2018/11 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında,
a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265,62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. (1) nolu bölümde belirtilen hükümlere yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 07.11.2018 tarihli ve 2018/1276 Esas, 2018/2654 Karar sayılı kararıyla, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler kaldırılarak sanık hakkında,
a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43,62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43,62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, usûle, yasaya ve hakkaniyete aykırı karar verildiğine, sanığın cezalandırılması için delil bulunmadığına, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulduğuna ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Polis memurlarının devriye görevi sırasında şüphe üzerine sanığı durdurup kimlik istemeleri akabinde gelişen olay kapsamında, sanığın, katılanlara yönelik hakaret niteliğinde sözler söylediği, cebir ve tehdit niteliğinde eylemlerde bulunmak suretiyle de direndiği, sanık savunması, katılanların beyanları, 21.01.2016 tarihli olay muhafaza altına alma ve teslim tutanağı, taraflar hakkında düzenlenmiş olan adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamıyla, İlk Derece Mahkemesince kabul olunmuştur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediğinin sabit olduğu ancak görevi yaptırmamak için direnme suçunda 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, hakaret suçuna ilişkin olarak da aynı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının tatbik edilmemesi hukuka aykırı görülüp, İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler kaldırılarak, anılan Kanun maddelerinin de uygulanması suretiyle sanığın mahkûmiyetine hükmolunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında kurulan hükümlere ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanığın mahkûmiyetine dair Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı belirlenmekle, 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.07.2024 tarihinde karar verildi.