SUÇLAR: Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a maddesi delaletiyle 103/2,53,58 ve 109/1, 109/3-f, 109/5,53,58. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2015/96 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararı ile çocuğun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 62/1,53 ve 58/6. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62/1,53 ve 58/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar vermiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mahkemece verilen mahkumiyet kararını temyiz ettiklerine ilişkindir.
Tüm dosya kapsamı nazara alındığında, olay günü gece sanık ve mağdure ile birlikte aynı evde kaldığı anlaşılan arkadaşları ... ve ... ile olaydan sonra buluştukları sanığın annesi ...'ın Mahkemece beyanlarının alınmadığının anlaşılması karşısında olay hakkında bilgisi olduğu anlaşılan tanıkların Mahkemece dinlendikten sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli ve 2015/96 Esas, 2016/24 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,02.07.2024 tarihinde karar verildi.