SUÇLAR: Nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali, cinsel taciz
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 116/1,4,105/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102/2. maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 116/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105/1. maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Özetle; sanığın cezalandırılmasına yeter delil olmadığına, alınan raporların ve tanık beyanlarının katılanı doğrulamadığına, soyut beyan dışında delil olmadığına, beraat kararları verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
A. Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Cinsel Taciz Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden
Sanığın yargılama konusu konut dokunulmazlığının ihlali ile cinsel taciz suçlarından eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 116/1, 105/1 maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
5237 sayılı Kanun’un 67/2. maddesi uyarınca zamanaşımı süresini en son kesen 05.11.2015 tarihli mahkumiyet kararından temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükümde, olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki anlatımları, dinlenen tanıkların beyanları, katılanın alınan raporları, sanığın aşamalardaki savunmaları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunun şüphede kaldığı ve mevcut haliyle cezalandırılmasına yeter başkaca delil bulunmadığı anlaşıldığından, müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
A. Konut Dokunulmazlığının İhlali ile Cinsel Taciz Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
B. Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.07.2024 tarihinde karar verildi.