İstinaf başvurusunun esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
İstinaf incelemesinden geçerek kesinleşen hükümlere yönelik temyiz başvuruları hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca, hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerektiği gözetilmediğinden, İlk Derece Mahkemesince verilen 25.11.2019 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu, bu nedenle katılan vekilinin 7188 sayılı Kanun kapsamındaki temyiz başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik olduğu belirlenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf talebinin Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verildiği, bu kararın hüküm tarihinde kesin nitelikte olduğu, katılan vekilinin 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca temyiz talebinde bulunduğu, ancak bu kanun değişikliği ile katılana kurulan hükmü sanık aleyhine temyize hak ve yetkisinin verilmediği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.07.2024 tarihinde karar verildi.