B O Z M A Ü Z E R İ N E
Mahkûmiyet
Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Çorum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2015 tarihli 2015/356 Esas, 2015/673 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3,62,63. maddeleri gereğince 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş karar verilmiş,
2.Sanığın temyizi üzerine, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 16.09.2019 tarihli 2018/561 Esas, 2019/8893 Karar sayılı ilamı ile;
"Olay tarihinde sanığın elinde bulunan tüfeği temizlemek için tüfeğin mandalını açmak istediği esnada tüfeğin ateş alması ve merminin sanığın yeğeni olan ...’a isabet etmesi şeklinde meydana gelen ve 1 kişinin ölümü ile neticelenen olayda; olası kastın koşullarının oluşup oluşmadığını tartışmakla görevli mahkemenin 5235 sayılı Kanun'un 12. maddesi gereğince Ağır Ceza Mahkemesi olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekeceği düşünülmeden, yazılı şekilde karar verilmesi" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş,
3.Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2019/392 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararı ile Dairemiz tarafından verilen bozma ilamına uyulmuş, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3,62,53/1-6. 54/1,63. ve CMUK'nın 326/son. maddeleri uyarınca 1 yıl 14 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, suçta kullanılan eşyaların müsaderesine ve mahsuba karar verilmiş,
4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.09.2021 havale tarihli ve 2021/45118 sayılı, düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.
Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebebi; temel cezanın belirlenirken alt sınırdan yeteri kadar uzaklaşılmadığına ilişkindir.
Sanık müdafiinin temyiz sebebi; eksik incelemeye, kusur durumuna, beraate karar verilmesi gerektiğine, kazanılmış hakkın korunmadığına ve sair sebeplere ilişkindir.
Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlar birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde sanık, yeğeni olan maktul ... ve tanıkların birlikte ava çıktıktan sonra eve döndükleri, burada sanığın tanık ...'a ait çift kırma av tüfeğini eline aldığı, tüfeğin içinde bulunan fişeği çıkartmak için mandala bastığı, bu esnada tüfeğin ateş aldığı ve tüfekten çıkan saçma tanelerinin sol orta kaş hizasına gelecek şekilde kafasına isabet alan maktulün ölümünün gerçekleştiğinin belirlendiği olayda; sanık ile maktul arasında herhangi bir husumetin olmadığı, aralarında akrabalık ilişkisinin de bulunduğu ve sanığın maktulün ölmesini isteyebileceği bir durumun olmadığı göz anlaşılmakla, öldürme kastının olmayan ancak suça konu tüfeğin kendisine ait olmadığı için daha temkinli davranması gerekirken, tüfeğin içinin dolu olabileceğini ve temizlik esnasında tüfeğin ateş alabileceğini göz ardı ederek bu işlemi toplu bir ortamda yapması yani tüfeği temizlerken öngörülebilecek netice olan tüfeğin ateş almaması için gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek tedbir almayan ve bu suretle bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, mahalli Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
2-Taksirli suçta kullanılan av tüfeğinin müsaderesinin TCK'nın 54. maddesi uyarınca mümkün bulunmadığı, 2521 sayılı Kanunun 13. maddesine göre de işlem yapmaya mülki amirin yetkili olması karşısında, tüfeğin TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün hak yoksunluğuna ilişkin (8) nolu bendinin hükümden çıkartılmasına ve hükmün müsadere uygulanmasına ilişkin (10) nolu bendinin hükümden çıkartılarak yerine “Adli emanetin 2014/284 sırasında kayıtlı bulunan av tüfeği hakkında 5728 sayılı Kanunun 377. maddesi ile değişik 2521 sayılı Kanunun 13. maddesi gereğince işlem yapılması için mahalli mülki amire bildirimde bulunulmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.06.2024 tarihinde karar verildi.