HÜKÜMLER: Beraat

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında, göçmen kaçakçılığı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesi'nin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıkların istinaf başvurusu üzerine mahkumiyet hükümleri kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanıkların beraatine hükmolunarak hükmün düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; her iki aracın daha önce de aynı şekilde göçmen kaçakçılığı suçunda kullanılması ve araçlar üzerine yetkili makamlarca bu nedenle şerh konulduğunun tespiti birlikte gözetildiğinde, sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek atılı suçu işlediklerine, bu nedenle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanıkların eylem birliği içerisinde Afganistan uyruklu 6 göçmeni Kırklareli'nden İstanbul'a götürürken yakalandıkları, tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sabit olduğu İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Mağdurların Kırklareli yolu üzerinde otostop çekerek kendilerini İstanbul'a götürmesini sanıklardan istediklerini beyan ettikleri, yakalandıkları istikametin sınır yönünde olmadığı değerlendirildiğinde, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, İlk derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanıkların beraatine hükmolunarak hükmün düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Olay tarihinde Afganistan uyruklu 6 göçmeni araçlarıyla Kırklareli otogara götürürken yakalanan sanıkların, mağdurları otogara götürdüklerini ikrar etmeleri ve mağdurların taşıma karşılığında kişi başı 100 dolar karşılığında anlaştıklarını beyan etmeleri karşısında, ülkede kalmasına imkan sağlamak suretiyle göçmen kaçakçılığı suçunu işledikleri gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesi'nin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.06.2024 tarihinde karar verildi.