Temyiz isteminin reddi
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
İlkeleri, Ceza Genel Kurulunun 30/01/2007 gün ve 9-18 sayılı kararında açıklandığı üzere; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2,5271 sayılı CMK'nın 34/2, 40/2,231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi mercilere başvuracağını, sürelerini, şeklini ve ne zaman başlayacağının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, 07.03.2011 tarihli kararında bu hususun belirtilmemiş olması karşısında sanık ...'un temyiz itirazının süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,
Gerekçeli kararın sanığa 03.07.2010 tarihinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmışsa da, UYAP kayıtlarına göre sanığın 20.06.2010 ila 29.07.2010 tarihlerinde Konya Cezaevinde bulunduğu anlaşıldığından bu tebligat geçersiz sayılmış, 02.10.2011 tarihli temyiz istemi öğrenme üzerine süresinde kabul edildiğinden, mahkemenin 07.03.2011 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararının kaldırılarık yapılan incelemede,
Sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu ilam yönünden gereğinin takdir ve ifası için mahal mahkemesince ilgili mahkemesine ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'un temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.