765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 647 sayılı Kanunun 4 ve 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hapisten çevrilen para cezası ile temel para cezasının infaz aşamasında içtima edilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin olay nedeniyle sanığın kusurunun olmadığına teşdit gerekçesinin hatalı olduğuna, sürücü belgesinin geri alınma süresinin fazla olduğuna ve katılan vekilinin kusur oranının oluşa uygun bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 29.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.