Hükümlülük ve müsadere
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüş, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, cezadan indirim yapılmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
Suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 5/2. madde ve fıkrası uyarınca sanığa 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasından tayin edilen temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1 madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında tayin edilen 900 TL temel adli para cezasının 450 TL'ye indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.