TCK’nın 267/1-2,269/2,62,50/1, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK’nın 62,50/1, 52/2–4,54. maddeleri uyarınca mahkumiyet, müsadere
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, mağdur hakkındaki iftirasından kolluktaki beyanı ile döndüğü ancak kovuşturma aşamasında kolluktaki ifadesinin doğru olmadığını söyleyerek iftiradan dönme isteğinden vazgeçtiği anlaşıldığından TCK'nın 269/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanamayacağının düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hüküm kurulurken sanık hakkında tayin edilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine ve takdir edilen adli para cezası miktarına ilişkin uygulanan kanun ve maddesinin TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri yerine, TCK'nın 50/1. maddesi olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup hükümlerin bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin 6. fıkralarında yer alan “TCK’nın 50/1. maddesi gereğince” ibarelerinin çıkartılarak yerine “TCK’nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.