Mahkûmiyet
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2016 tarihli ve 2015/279 Esas, 2016/391 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 168 inci, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca, ayrı ayrı 1 yıl 8 ay hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2016 tarihli ve 2015/279 Esas, 2016/391 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.11.2018 tarihli ve 2017/15108 Esas, 2018/8273 Karar sayılı kararı ile "...sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili olarak, nüfus kaydına göre, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 31/3 maddesi gereğince cezasından 1/3 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin fazla ceza tayini ve 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, suç tarihinde 18 yaşını doldurmayan sanıklar için hükmedilen hapis cezası nedeniyle hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1. maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına, karar verilmiştir.
3. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2018/697 Esas, 2019/564 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve son cümlesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 168 inci, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca, 1 yıl 10 ay hapis ve 6.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyizi; usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına, ilişkindir.
1.Suça sürüklenen çocuk ...'ın, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın adını kullanarak sahibinden.com isimli internet sitesinde cep telefonu ilanı verdiği, ilanı gören katılanın suça sürüklenen çocuk ...’ı aradığı ve anlaşmaları üzerine sanığın belirttiği adrese takas amacıyla iki adet telefon gönderdiği ve verdiği hesaba 100,00 TL para yatırdığı ancak suça sürüklenen çocuğun gönderdiği kargo paketinin içerisinden tıraş makinesi çıktığı, anlaşılmıştır.
2. Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, suç tarihinde 18 yaşını doldurmayan sanıklar için hükmedilen hapis cezası nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş olup bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2018/697 Esas, 2019/564 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 7. bendinde yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine ilişkin ibarenin çıkartılmak suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.06.2024 tarihinde karar verildi.