Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1.Sanık hakkında cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1,1. cümle, 109/1,58 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda Çan Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/410 Esas, 2015/711 Karar sayılı kararı ile, sanığın;
a) Cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102/1,1. cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Kİşiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/1,5 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.02.2020 tarihli ve 14-2016/62424 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın atılı suçu işlemediğinin sabit olduğuna, şartları oluşmasına rağmen sanık hakkında takdiri indirim uygulanmamasının hatalı olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerekirken Mahkemece bu hususun tartışılmadan karar verildiğine ilişkindir.
A. Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddedilmiş eleştiri haricinde kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçun temel cezasının alt sınırının 5 yıl olmasına rağmen sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın 2 yıl olarak belirlenmesi ve sanığın cinsel saldırı suçunu amcasının eşine karşı gerçekleştirmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 102/3-c maddesinin uygulanma ihtimali uyarınca sanığa ek savunma verildikten sonra belirlenecek temel cezadan artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çan Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin; Tebliğname’ye kısmen uygun, kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINADava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde karar verildi.