Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2014/68 Esas, 2015/483 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Temyiz yoluna konu gerekçeli kararın; 11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanun'la değişik Tebligat Kanun'un 10/2. maddesi uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile mernis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle şerhsiz tebligatın 21/1. maddesine göre tebliğe çıkarılıp, bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese 21/2. maddesine istinaden şerhli karar tebliği yapılması gerektiği nazara alındığında, katılanın yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğinin usulsüz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın katılana usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek Tebliğname düzenlenmesindensonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 13.06.2024 tarihinde karar verildi.