Tebliğname No: 7 - 2011/114135
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra
1-Suça konu ürünlerin ele geçirildiği işyerinin sahibi olan sanık S.. A..'ın bu ürünleri alacağına karşılık alıp dükkanına koyduğunu ve ürünlerin taklit olduğunu bilmediğini beyan etmesi karşısında, işyerinde satış elemanı olarak çalışan sanık H.. E..'a atılı marka hakkına iktibas veya iltibas suretiyle tecavüz ederek satışa arz etme suçunu işlediğine dair mahkumiyetini gerektirir yeterli delil bulunmadığı gözetilerek sanık H.. E..'ın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine hükmedilmesi,
2-25.07.2010 tarihli ve 27652 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 7.maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesinin 6.fıkrasının sonuna eklenen "Sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığın kabul etmediğine ilişkin bir talebi bulunmadığı takdirde objektif ve sübjektif şartların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekmekte olup;
Dosya kapsamına göre, mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmediği yönünde talebi bulunmayan sanık S.. A.. hakkında objektif ve sübjektif şartlar tartışılarak bu konuda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabul ve uygulamaya göre;
3--Hükümden önce 01/03/2008 gün ve 26803 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan
değişiklikle, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmesine karar verilmesi ve hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının infaz rejimleri arasında bir fark kalmadığının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanıklar S.. A.. ve H.. E.. müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/05/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.