Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 . maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Of Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2015/344 Esas, 2016/172 Karar sayılı kararı ile sanığın olay tarihinde cinsel organını katılan mağdura sürttüğü kabul edilerek cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1,3-a, 62/1,53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Sübuta, yeterli delil bulunmadığına, tanık Salih'in mağdurun yakın akrabası olup bu tanığın beyanı dışında başka delil bulunmadığına ve tanığın beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine hükmün bozulması talebine ve sair hususlara ilişkindir.
Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 102/1. maddesinde öngörülen cezanın alt sınırının 5 yıl hapis cezası olması nedeniyle, savunmasının yargılamayı yapan Mahkemece doğrudan veya görüntülü ve sesli iletişim tekniğinin kullanılarak bizzat alınması gerektiği gözetilmeyip, talimat yoluyla aldırılması suretiyle Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve 5271 sayılı Kanun'un 196/2. maddesine muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenlerle Tebliğnamede farklı gerekçeyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Gerekçede açıklanan nedenlerle Of Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2024 tarihinde karar verildi.