Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında katılanın eliyle ağzını tutarak kapattığı, bıçakla tehdit ederek zorla dairesine götürdüğü, vücudunun çeşitli yerlerine dokunarak cinsel organını bacaklarına sürterek eşofmanın sağ bacağına boşalarak nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli 2015/58 Esas, 2015/280 Karar sayılı kararı ile atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Katılanın samimi beyanlarına itibar edilmesi gerekirken, sanığın hayatın olağan akışan çokta uygun olmayan savunmasına itibar edilerek, sanığın her iki suçtan da mahkumiyeti yerine beraat kararı verilmesi; usul ve kanuna aykırı olduğundan kararın temyizen bozulması bozma talebine ve sair hususlara ilişkindir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet savcısınn yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
İlk Derece mahkemesince gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yazılmamış olması mahallinde düzeltilebilir olduğu ve adli emanette kayıtlı eşyalarla ilgili mahkemesince her zaman karar verilebileceği değerlendirilmiştir.
Gerekçede açıklanan nedenlerle Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2024 tarihinde karar verildi.