Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli ve 2015/301 Esas, 2016/123 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve nitelikli olarak konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

A.Katılan ...'nin Temyiz İsteği
Özetle; suçların sübuta erdiğine, sanıkla arasındaki arama ve mesaj kayıtları Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'ndan getirtilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

B.Katılan ...'ın Temyiz İsteği
Özetle; süre tutum dilekçesiyle temyiz isteğinde bulunulmuş olup, ayrıntılı temyiz dilekçesi sunulmamıştır.

Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması, katılanların aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılanların temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli ve 2015/301 Esas, 2016/123 Karar sayılı kararında katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2024 tarihinde karar verildi.