1-Sanık ... hakkında beraat
2-Sanık ... hakkında TCK’nın 85/1,62,53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde saat 17.35 sıralarında, ruhsat sahibi sanık ... olan, diğer sanık ...’in idaresindeki kamyon ile iki yönlü, yatay güzergahı virajlı, eğimsiz, üç yönlü kavşağa geldiğinde sola dönüş yaptığı esnada karşı yönden düz seyreden sürücü .. idaresindeki motosiklet ile çarpışması neticesinde motosiklet sürücüsünün öldüğü, soruşturma aşamasında yaptırılan teknik bilirkişi incelemesine göre sanık ...’ye ait kamyonda kazaya sebebiyet verebilecek mahiyette herhangi bir arıza tespit edilmediği, periyodik muayenesinin yapılmış olduğu, sanık ...’in manevra kurallarına uymamak suretiyle asli kusurlu olarak ölüme sebebiyet verdiği olayda;
1-Sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik incelemeye,ceza miktarına, erteleme ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, katılanlar vekillerinin kusura ilşkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık ...’nin beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin kusurunun bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yukarıda izah edilen oluş çerçevesinde kusuru bulunmayan sanığın atılı suçtan CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine karar verilmesi gerektiği halde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesine dayanılarak beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının birinci paragrafı çıkarılarak yerine “Sanığın taksirinin bulunmadığı anlaşıldığından CMK nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE,” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 17.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.