Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümle, 43/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davsının yapılan yargılaması sonucunda Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/142 Esas, 2016/104 Karar sayılı kararı çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1. cümle, 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Özetle, sanığın atılı suçu işlemediğine, olayın sübut bulmadığına, mağdurenin sonradan döndüğü çelişkili beyanları dışında mahkumiyete yeter delil olmadığına ve kararın hukuka aykırı olması sebebiyle sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.
1.Olayın intikal şekli ve zamanı mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, sanığın inkara dayalı istikrarlı savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Aynı gerekçelerle Tebliğnamedeki farklı sebeple bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye değişik gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12.06.2024 tarihinde karar verildi.