Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.07.2018 tarihli ve 2018/1645 E., 2018/1626 K. sayılı kararının sanıklar ...'in ve ...'in müdafileri, sanıklar ..., ..., ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede;
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.07.2018 tarihli ve 2018/1645 E., 2018/1626 K. sayılı kararının yasa yolu bildiriminde ve 24.07.2018 tarihinde sanık ...'e yapılan gerekçeli kararın tebliğine dair tebliğ mazbatasında Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesine uygun şekilde, "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağının" belirtilmediği anlaşılmakla, söz konusu ihtarı içeren gerekçeli karar tebliğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince sanık ...'e yapılması, süresi içerisinde sanık ...'in kararı gerekçeli olarak temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname ile birlikte, temyiz isteminde bulunulmaması hâlinde ise dava dosyasının mevcut hâliyle incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmek kaydıyla Mahkemesine gönderilmesi için; (dosya Mahkemesinden geldikten sonra da) sanıklar ...'in ve ...'in müdafilerinin sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları da temyiz ettikleri; ancak bu konuda tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşılmakla, sanıklar ...'in ve ...'in müdafilerinin sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara yönelik temyiz istemeleri hususunda ek Tebliğname düzenlenmesi zorunluluğundan dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.