Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesiyle sanığın müsnet suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,62. ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir
Sanığın Temyiz İsteği
Mahkûmiyete yeter kesin delil bulunmadığına, suç kastının ve cinsel amacın olmadığına, görüntülerde sanığın mağdureyi dudağından öptüğünün anlaşılmadığına, kararın sanık lehine bozulması talebine ilişkindir.
1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2. Ancak; mağdurenin beyanları, beyan ile örtüşen tanık anlatımı ile kamera görüntüleri, olayın intikal şekli, zamanı ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın olay günü altı yaşında olup sınıfından çıkan mağdurenin yanına yaklaşarak yanaklarından ve dudağından öpmesi şeklindeki eyleminin belirli bir yoğunluğa erişmediği ve kısa süreli gerçekleştiği nazara alınarak sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
3. Kabule göre de, Mahkemece çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 103/1. maddesinin 1. cümlesi yerine 103/1. maddesi olarak gösterilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2024 tarihinde karar verildi.