Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğuna ve sanığa atılı suçun oluştuğuna ilişkindir.
Askerlik hizmetini yapmakta olan sanığın sürücüsü olduğu ... plakalı ... marka askeri araçla İzmir Büyükşehir Belediyesi Adatepe Eshot garajı karşısındaki yolda seyir halinde iken kontrolsüz kavşakta sivil şahsın kullandığı ... plakalı araçla çarpışarak hazine zararına sebebiyet verdiği anlaşılmıştır.
Sanık hakkında hizmette tekasülle askeri aracın mühimce hasarına sebep olmak suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 137. ve (mülga) 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun 16 ncı maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
Sanık savunmalarında özetle; hızının 40-50 km civarında olduğunu, frene bastığını ancak çarpmayı engelleyemediğini beyan etmiştir.
İzmir İl Jandarma Komutanlığının 24.03.2014 tarihli yazısı ekinde gönderilen kati hasar tespit raporu, maddi hasarlı trafik kazası tespit tutanağı, 21.04.2014 tarihli bilirkişi raporu, tanık olarak yeminli beyanları tespit edilen ... ve ...'nın ifadeleri ve İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı Ulaşım Dairesi Başkanlığı Trafik ve Denetim Şube Müdürlüğünün 24.09.2014 tarihli bilgi yazısı dosyada mevcuttur.
İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın tam ve asli kusurlu olarak askeri aracın hasarına sebep olduğunun kabulüyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın mühimce hasara uğrattığı iddia edilen askeri aracın Türk Silahlı Kuvvetlerinin muhabere gücüne doğrudan tesir eden harp malzemesi niteliğinde olduğunu kabul etmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyete yönelik hükmünün kaldırılarak sanığa atılı suçun unsurları itibari ile oluşmayacağından bahisle sanığın beraatine karar verildiği belirlenmiştir.
1632 sayılı Kanun'un 137 nci maddesinde yazılı suçun oluşması için vazife veya hizmette tekasülde bulunulması, gemi, uçak veya silah ve harp malzemesinden birinin hasara uğraması, meydana gelen hasarın mühimce olması, tekasül ile hasar arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradaki vazifenin askeri bir vazife olduğu açıktır. Hizmet gerek malüm ve muayyen olan gerek bir amir tarafından emredilen bir askeri vazifenin madun (ast) tarafından yapılması halidir. Tekasül mecbur olduğu nezaret ve ihtimam vazifesinde failin lakayıt bulunması demektir ki bunun ölçüsü olayın içerisinde bulunduğu hal ve şartlara göre takdir olunmakta yani failin hizmetteki tecrübesi ve görevinin gerektirdiği sorumluluk derecesi ile ölçülmektedir. Gemi, tayyare veya esliha (silah) ve harp malzemesi; Silahlı Kuvvetlerin savunma ihtiyaçlarını sağlayan harp silah ve araç ve gereçleridir. Kanun koyucu temel savunma araçları olan gemi, uçak ve silahları özel olarak saydıktan başka, harp malzemeleri ise genel olarak belirtmiştir. Silahlı Kuvvetlerin muhabere gücüne tesir eden Teşkilat Malzeme Kadrosunda gösterilmiş bulunan Silahlı Kuvvetlere ait tüm mallar harp malzemesi olarak kabul edilir. Mühimce hasardan kasıt, hizmette kullanmaya engel olacak derecede bir zarardır.
Bu açıklamalar ışığında; (Kapatılan) Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun 11.03.1993 tarihli ve 1993/29 Esas, 1993/25 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere "Harp malzemesi As.CK.nın 137.Maddesinde tarif edilmemiştir. Ancak, Askeri Yargıtay içtihatlarında yer alan Genelkurmay Başkanlığının çeşitli tarihlerdeki tamimleri doğrultusunda, birliğin muhabere gücüne tesir eden ve birlik teşkilat malzeme kadrosunda (TMK) gösterilen bütün ordu ve malları ile birlik tarafından uygulanmasına yetki verilmiş, ikmal kataloglarında ve tahsis listelerinde mevcut malzemelerin harp malzemesi olduğu anlaşılmaktadır.
Ordu TMK.sı birlik ikmal kataloğu ve tahsis listesinde yer alan, olaydaki askeri araç benzeri binek araçla askeri idari hizmet aracı olarak, barış zamanında kullanılsalar dahi, harp zamanında da kullanılacakları cihetle, harp gücüne etkili birer harp malzemesi olarak kabul edilmesi gerektiğine dair Askeri Yargıtay'ın kararlılık kazanmış içtihatları vardır." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında; sanığın unsurları oluşan atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 17.09.2019 tarihli ve 2019/2510 Esas, 2019/2602 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.06.2024 tarihinde karar verildi.