Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın katılana ait eve girip geceyi geçirdikten sonra ertesi gün ihtiyaçlarını karşılamak için dışarı çıktığı, bir kaç saat sonra aynı gün eve tekrar geldiği, katılanın da akşam eve geldiğinde sanığı yakaladığı olayda, sanığın kısa süre aralığında ev girip çıktığı, bu süre zarfında kastının yenilenmediği bu sebeple sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeden sanığa fazla ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.