SUÇLAR: Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2015/349 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
1. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılığa teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının j-son bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.
1.Sanığın suç tarihinde ... adına düzenlenmiş üzerinde kendi fotoğrafı bulunan sahte sürücü belgesini mağdur ... yetkilisine ibraz ederek kredi müracaatında bulunduğu ve başvuru için gereken matbu evrakların doldurulmak ve imzalanmak üzere banka görevlilerince sanığa verildiği, sanığın da evrakları ... adına doldurup imzalayarak ... adına düzenlenmiş Sağlık Bakanlığı kimlik kartı fotokopisi ve personel bordrosu ile birlikte bankaya teslim etmesi ve ertesi gün başvurusunu yaptığı krediyi çekmek üzere bankaya geldiğinde kolluk tarafından yakalanması eylemleri resmi belgede sahtecili ve banka veya kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken krediyi sağlamak amacıyla dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği iddia olunmuş, mahkeme tarafından oluş iddia gibi kabul edilerek sanık hakkında temyize konu hükümler kurulmuştur.
2. Sanık aşamalarda atılı suçu ikrar etmiştir.
3. Adana Kriminal Polis Laboratuvar tarafından yapılan inceleme sonucunda hazırlanan uzmanlık raporunda, davaya konu sürücü belgesinin “bütünüyle sahte” olduğu ve “aldatma kabiliyetine haiz olduğu tespit edilmiştir.
1.Mahkeme tarafından hükmün gerekçe ve kanaat kısmında sanığın; ... adına sahte sürücü belgesi, personel bordro belgesi ile banka şubesine müracaat ederek ayrıca kredi sözleşmesi düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca temel cezanın artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,14.07.2016 tarihli ve 2015/349 Esas, 2016/202 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.06.2024 tarihinde karar verildi.