TCK’nın 85/1, 62/1,53/1, 53/6,63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki beton mikseri kamyon ile olay günü saat 17: 30 sıralarında, meskun mahalde, iki yönlü yolda seyir halinde iken, yolun sağına dönmek istediği sırada, kendisiyle aynı istikametten gelip düz gitmek isteyen sağ tarafında bulunan elektrikli bisiklet sürücüsüne tam kusurlu olarak çarptığı olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bilirkişi raporlarının yetersiz olduğuna, sanığın tam kusurlu olmadığına ve cezanın fazla olduğuna, katılanlar vekilinin ise cezanın az olduğuna ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Taksirli suçtan mahkum olan sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki hak yoksunluğuna ilişkin kısımların hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.