Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 109/1 ve 109/5 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/43 Esas, 2015/359 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçlardan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Atılı suçlardan beraat eden sanık lehine vekalet ücretinin verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
B.Katılan Vekilinin Temyiz İsteği
Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesine, usul ve kanuna aykırı kararların bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
C.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesine, usul ve kanuna aykırı kararların bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.
Olayın intikal şekli ve süresi, katılan beyanları, tanık beyanları, katılanın beyanlarını destekleyen tıbbi rapor ile genital muayene rapor içerikleri ve tüm dosya kapsamına göre olay tarihinde sanığın katılan mağdureyi tehdit etmek suretiyle zorla ikametine götürdüğü ve rızası dışında cinsel ilişkide bulunduğunun anlaşılması karşısında sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 102/2, 109/2 ve 109/5 maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine dosya içeriği ile örtüşmeyen gerekçelere dayanılarak sanığın beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Sanık müdafiinin vekalet ücretine ilişkin temyizi bu nedenle yerinde görülmemiştir.
Gerekçede açıklanan nedenlerle İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.