Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteği reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli ve 2015/171 Esas, 2016/220 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1-2. cümle ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın atılı suçu işlediğine dair katılan mağdur beyanı dışında delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Sanığın katılan mağduru yolda öpmesi ve binaya çıkarması eylemlerinin sarkıntılığı aşması sebebiyle basit cinsel istismardan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir.
1. Suç tarihi itibariyle on iki yaşını tamamlamamış çocuk olan katılan mağduru olay günü gece vakti sanığın yanağından öpmesi ve binanın beşinci katına götürüp pantolonunu çıkartarak cinsel organını göstermesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin süresi, devamlılığı ile ani ve kesintili olmamasının anlaşılması karşısında, basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Bozma sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak olunmamıştır.
Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarihli ve 2015/171 Esas, 2016/220 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.