Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2008 gün ve 2007/337-2008/626sayılı kararı onayan Daire’nin 31.01.2011 gün ve 2009/6914 - 2011/970 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili Belediye tarafından yaptırılan Çankaya-Mamak arası yol ve köprü inşaatı için T.Emlak Bankası, T.Halk Bankası ve T.Vakıflar Bankası’ndan krediler kullanıldığını, davalının bu krediye kefil olarak bankalara ödemelerde bulunduğunu, davalı ile davacı arasında imzalanan sözleşmede kredinin % 40 faizli olacağının belirlendiğini, mevcut kredi borcuna karşılık yapılan kesintilerin toplamının 64.671.288.474.605.-TL olup, ödeme tarihlerindeki Merkez Bankası dolar kuru üzerinden karşılığının (164.935.749) USD’ye ulaştığını, davalı tarafından müvekkiline gönderilen hesap özetinde halen (183.261.974.988.000.-) TL borcun olduğunun belirtildiğini, alınan kredi, ödenen meblağ ve bakiye borç dikkate alındığında Belediye aleyhine büyük haksızlık yapıldığını, sözleşmede kredi faiz oranının % 40 olduğunun kararlaştırılmasına rağmen, davalı banka tarafından tek yanlı ve keyfi olarak % 140’lara varan faiz oranları uygulandığını, ayrıca, kredi karşılığı yapılan ödemelerin faize mahsup edilip, her 3 ayda işlemiş faizlerin ana paraya eklendiğini, bu durumun faize faiz işletmek anlamına geldiğini, bankanın tutumunun görev ve amacı ile bağdaşmadığını, davalıyla yapılan sözleşme ve yapılan ödemeler dikkate alındığında bankaya borçlarının olmayıp aksine fazla ödemede bulunulduğunu belirterek, belediyeye, EGO Genel Müdürlüğü’ne ve Asli Genel Müdürlüğü’ne kullandırılıp belediyenin kefil olduğu kredilerle ilgili olarak davalı bankaya borçlu olunmadığının tespitine, krediler karşılığında İller Bankası’nca kesinti ve tahsilat yoluyla alınan meblağdan, Çankaya-Mamak yol ve köprü inşaatı için (10.000.000.000.-) TL, EGO Genel Müdürlüğü’ne kullandırılan kredi ile ilgili olarak (5.000.000.000.-) TL, ASKİ Genel Müdürlüğü’ne kullandırılan (5.000.000.000.-) TL, Geliştirme Destekleme fonundan müvekkili Belediye’ye kullandırılan kredi ile ilgili olarak (5.000.000.000.-) TL olmak üzere toplam (25.000.000.000.-) TL.nin haksız kesinti tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkil bankanın dava konusu edilen işlem ve uygulamasının yürürlükteki mevzuata ve kredi sözleşmesine uygun olduğu belirterek, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak davalı bankaca uygulanan faiz ve alınan masrafların mevzuata ve sözleşmeye uygun olduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 27.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.