5237 sayılı TCK’nın 89/1-2-b, 52/2, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;
1- Sanığın idaresindeki otobüsle seyir halinde iken, yolun sağında durmakta iken kontrolsüzce harekete geçerek yola çıkan kamyona çarpması şeklinde gerçekleşen olaya ilişkin olarak kaza tespit tutanağında sanığa 2/8 kusur verildiği, bunun oluş ve dosya kapsamına daha uygun olduğu kabul edilerek hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması,
2- 5237 sayılı TCK’nın 7/2,5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zaman yürürlükteki Kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması, 5237 sayılı Kanuna göre hükmolunan ceza ile 765 sayılı Kanuna göre hükmedilecek ceza belirlendikten sonra sanığın lehine olan Kanunun tespiti ile lehe Kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.