SUÇLAR: 6136 sayılı Kanun'a muhalefet, hakaret, mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a (6136 sayılı Kanun) muhalefet, mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesince Verilen Hükümler
1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi uyarınca 9 ay hapis, 1200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay 11 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına
3. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 152 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına
4. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri, olayda mağdur durumunda olan kişinin sanık olduğuna, katılan polis memurunun sanığı ayağından vurmak suretiyle yaraladığına, bu eylemi örtmek maksadıyla sanığın suçlandığına, sanığın elinde bıçak olmadığına ve polis aracına zarar vermediğine, tanık beyanlarının sanığı doğruladığına, tanık M. Ş. A. olay yerinde bulunmadığı halde olay tutanağında mevcut olarak gösterildiğine, HTS kayıtları getirtilerek bu hususun araştırılması gerektiğine, sanığın antisosyal kişilik bozukluğu olup 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinden yararlanması gerektiğine ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Katılanlar ... ve ...'ın polis memuru olarak görev yaptıkları, olay tarihinde sanık ...'ın, eşi H. A. ile kavga etmesi nedeniyle başlatılan soruşturma kapsamında H. A.'nın talebi ve günün nöbetçi Cumhuriyet savcısının talimatı doğrultusunda H. A.'nın polis görevlileri nezaretinde sığınma evine götürülmesine karar verildiği, bu doğrultuda H. A.'nın katılanlar ile birlikte sanık ...'dan olan müşterek çocuklarını aradığı sırada cadde üzerinde sanık ile müşterek çocukların yürüdüklerinin görüldüğü ve ekip otosunda bulunan katılanların sanığa araç ile yaklaşarak kendilerine verilen talimat doğrultusunda çocukların teslimi hususunda sanığa uyarılarda bulundukları, bu sırada sanığın 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğu tespit edilen sustalı çakıyı cebinden çıkarıp "savcının da a.... koyarım, polisin de a... koyarım, s... gidin, çocukları vermiyorum, sizi de bıçaklarım, çocuğu da keserim" dediği ve elinde bulunan çakıyı araç içerisindeki katılan ...'a doğru salladığı, katılanın geri çekilmesi sonucunda ekip aracını çizerek zarar verdiği İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanık hakkında hakaret suçundan mahkûmiyet hükmü verilirken eylemin zincirleme işlenmesi nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 1/4 oranında artırım sonucunda "1 yıl 9 ay 26 gün hapis cezası" yerine "1 yıl 9 ay 11 gün hapis cezası" belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe istinaf bulunmadığından eleştiri nedeni yapılarak, Mahkemenin kararında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik eleştiri nedeni dışında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik eleştiri nedeni dışında kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
A. 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet, Mala Zarar Verme ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümlerin Temyizinde
İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin
1. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık savunması, katılanların beyanları, tanık H. A.'nın vekil huzurunda alınmış olmak üzere maddi bulgularla örtüşen H. A. ve M. Ş. A.'nın 21.09.2015 tarihli anlatımları ve tüm dosya kapsamı doğrultusunda sanığın hakaret suçundan mahkûmiyetine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Sebepler Yönünden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek hukuka aykırılık görülmemiştir.
A. 6136 Sayılı Kanun'a Muhalefet, Mala Zarar Verme ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.06.2024 tarihinde karar verildi.