Kasten yaralama suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçlardan beraat
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, sanık hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 2.00 TL para cezasının miktarı itibarıyla kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, katılan mağdure vekilinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelenmesine gelince;
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları ile bu beyanları teyit eden tanık ifadeleri olayın adli tahkikatla aydınlatılması gerektiğine dair genital muayene raporu, iddiaları destekler nitelikteki Afyonkarahisar Devlet Hastanesinin 13.04.2012 günlü, 39123 nolu “Sol göz çevresinde ekimoz, görme bulanıklığı mevcut olduğu, fiili livata muayenesinde rektum çevresinde eritem, gluteal bölgede 10 adet 1x2 cm eritemli alanlar olduğuna" dair rapor içeriği, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 14.10.2012 günlü olayın adli tahkikatla aydınlatılması gerektiğine dair raporu ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın, olay günü havanın kararması üzerine eve dönmek isteyen mağdurenin gitmesine cebir ve tehditle engel olduktan sonra zorla anal yoldan organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği anlaşılmakla, müsnet suçlardan mahkumiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.