Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın temyiz isteminin beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmadığı, beraat hükmünü temyizde sanığın hukuki menfaatinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan beraat hükmünün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel mahkemece, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat hükmü tesis edilmiş, sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanun'un 65/b, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama ve iade görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile sanıklar hakkında beraat kararı verildiğine, kararın usul ve Yasaya aykırı olduğuna,re'sen görülecek nedenlere,

Sanık ...'ın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

Sanık ...'ın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

1. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Yönelik Sanık ...'ın Temyiz İsteği Yönünden
Hükmün Açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda merciide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, sanık ...'ın temyiz isteminin itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle, CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;

2. Sanık ...'ın Temyiz İsteği Yönünden
Sanık ...'ın temyiz isteminin beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmadığı, beraat hükmünü temyizde sanığın hukuki menfaatinin bulunmadığı, bu itibarla sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,

3. Katılan Vekilinin, Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İsteği Yönünden
Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, sanık ...'ın savunmasının alındığı 03.12.2013 tarihli sorgu olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının isteme aykırı olarak oybirliğiyle DÜŞMESİNE;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2024 tarihinde karar verildi.