Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/549 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararı ile, mağdurenin, sanığın halasının torunu olduğu, mağdurenin olay günü ikametlerinde annesi ile birlikte farklı odalarda uyumaktayken sanığın, evin tuvalet camını kırarak kendisinin bulunduğu odaya girdiği, üzerindeki nevresimi açtığı sırada uyandığı, sanığın kendisine ses çıkarmamasını söyleyerek ağzını kapattığı, boynundan ve yanağından öptüğü, bacağını ve vücudunu okşadığı, yan odada uyuyan annesiniuyandırmak istese de alkollü olan sanığın mutfaktan aldığı bıçakla kendisini tehdit ettiği, engel olmak istese de kıyafetlerini soyduğu, sanığın fermuarını açarak cinsel organını çıkardığı ve karşısında bacaklarını ve vücudunu okşayıp mastürbasyon yaptığı ve peçeteye boşaldıktan sonra evden gittiği şeklinde kabul edilen olayda, dosya içerisindeki mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında; cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 102/3-d, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun'un 116/4, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Özetle sanığın konuta zorla girmediğine, mağdurenin soyut beyanı dışında delil bulunmadığına, kararının bozulmasına gerektiğine ilişkindir.
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Özetle sanığın eyleminin, nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs aşamasında olduğuna ilişkindir.
A. Cinsel Saldırı Suçu Yönünden
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 116/4 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 23.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
3. Açıklanan nedenle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
A. Cinsel Saldırı Suçu Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararında sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Konut Dokunulmazlığının İhlali Suçu Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde karar verildi.