Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Halfeti Asliye Ceza Mahkemesinin 30.01.2018 tarih ve 2017/182 Esas, 2018/16 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265,62,50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın 20 eşit taksitte tahsiline,
2. (1) nolu bölümde belirtilen karara yönelik sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 25.11.2019 tarih ve 2018/419 Esas, 2019/1337
Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat hükmü kurulup, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine,
Karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğine, İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararının yerinde olduğuna, şikayetçide meydana gelen yaralanmanın karşılıksız kaldığına, direnme suçunun oluşmadığının kabulü halinde sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, bahçesinde bulunan elektrik direğindeki arızanın tamirine izin vermemesi üzerine olay yerine gelen jandarma personeli mağdur tarafından uyarıldığı, eylemlerine devam etmesi nedeniyle ekip otosuna davet edildiğinde de gitmek istemeyip, kendisini ekip otosuna bindirmeye çalışan mağdurun yüzüne vurarak görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği, sanık savunması, mağdur beyanı, temyiz dışı mağdur A.T.'nin anlatımı, tanıklar Y.Ş., M.O.P.'nin anlatımları, 28.07.2017 tarihli tutanak içeriği, adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamıyla İlk Derece Mahkemesince kabul olunmuştur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın araca davet edilmesi üzerine "Beni götüremezsiniz, beni alamazsınız." diyerek bağırdığı ve kendisini yere attığı, kolluk görevlileri tarafından zor kullanılarak araca bindirilmek istendiğinde kolunun çarpması sonucunda mağdurda yaralanmanın meydana geldiği, sanığın kasıtlı olarak mağdura vurmadığı, eyleminin cebir ya da tehdit niteliğinde olmadığı, tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin de bu suçu oluşturmayacağı kabul edilip, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm kaldırılarak sanık hakkında beraat hükmü kurulmuştur.
Sanık savunması, mağdur beyanı, temyiz dışı mağdur A.T.'nin anlatımı, tanıklar Y.Ş. ve M.O.P.'nin anlatımları, 28.07.2017 tarihli tutanak içeriği, adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamıyla Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Halfeti Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.06.2024 tarihinde karar verildi.