Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2013/446 Esas, 2015/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 43 üncü, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ve hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği; mahkemece verilen cezanın yüksek ve haksız olduğu, hüküm tarihinde ceza evinde olduğu ve hüküm duruşmasına katılmak isteği halde hükmün yokluğunda verilerek savunma hakkının kısıtlandığı, yeniden yargılama yapılarak hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanmasına ilişkindir.
Hüküm tarihinde, başka suçtan İzmir (kapatılan) kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan sanığın duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulması ya da SEGBİS yöntemiyle duruşmaya katılımı sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,
Hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2015 tarihli ve 2013/446 Esas, 2015/56 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.06.2024 tarihinde karar verildi.