İstinaf başvurusunun esastan reddine
Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Davacılar vekili; Adıyaman ili Merkez ... Köyünde orman kadastro çalışması başlatıldığını, komisyon tarafından taşınmazların orman sınırı dışına çıkarıldığını ancak daha sonra dava konusu taşınmazların tekrar orman sınırı içerisine alındığını belirterek dava konusu taşınmazların orman sınırı dışına çıkarılarak 2/B arazisi kapsamına alınmasını talep ve dava etmiştir. Yine davacılar vekili 17.01.2020 talep açıklama dilekçesi ile, dava konusu taşınmazların 2/B kapsamına alınarak zilyetleri ve işletenleri olarak davacılar adına tescilini talep ve dava etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince; 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca yapılan çalışmalara karşı özel kişiler tarafından uygulama kapsamına alınmayan taşınmazların uygulama kapsamına alınması ya da taşınmazların tahdit sınırları dışına çıkarılması istemi ile dava açmakta hukuki yararın bulunmadığını belirterek davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine, dava konusu taşınmazlarla ilgili 18 nolu Orman Kadastro Komisyonu kararının aynen ipkasına karar verilmiştir. Karara karşı davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince; davacılar vekili tarafından açılan davanın 6831 sayılı Kanun'un 2/B madde uygulaması sırasında orman sınırları içinde bırakılan taşınmazların 2/B madde gereğince orman sınırları dışına çıkarılması istemine ilişkin olduğu, kesinleşen orman sınırı içinde kalan taşınmazların 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi gereğince nitelik yitirdiği iddiası ile orman sınırı dışına çıkarılması istemi yönünden öncesi orman olan bir yerin 2/B madde uygulaması ile ancak Hazine lehine orman sınırı dışına çıkarılabileceği, kanundan kaynaklanan bu zorunluluk nedeniyle gerçek kişilerin taşınmazların orman sınırı dışına çıkartılmasını talep etmekte hukukî yararının bulunmadığı gibi halen tahdit içinde olan böyle bir yerin hangi nedenle olursa olsun orman sınırları dışına çıkartılması için idareyi zorlayıcı nitelikte açılan davanın da dinlenme olanağı bulunmadığı, davanın yalnızca 2/B madde uygulamasına itiraza ilişkin olup orman olarak sınırlandırılan taşınmazın öncesi itibariyle orman sayılmayan yerlerden olduğu iddiasına da dayanmadığı gerekçeleriyle davanın hukuki yarardan reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğuna, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Davacılar vekili, dava açmakta hukuki yararları olduğunu iddia ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz etmiştir.
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçeye, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunanBölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,
59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz edenden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.