Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2.cümle, 103/4, 53/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut deliller değerlendirilerek sanığın; sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2.cümle, 103/4, 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mahkumiyet kararının yerinde olmadığına, beyanların çelişkili olduğuna, söz konusu kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 103/1-1. cümle kapsamında olduğuna ilişkindir.
Mağdure ile aynı apartmanda oturan sanığın, mağdure ile apartmanın girişinde karşılaştığı, mağdureyi kolundan tutarak apartmanın içine soktuktan sonra duvara yaslayıp köşeye sıkıştırarak göğüslerini ve bacak arasını ellediği, ardından mağdureye sarıldığı, sonrasında mağdurenin üstünü çıkarmaya çalıştığı, mağdurenin bağırmasına engel olmak için eliyle ağzını kapattığı, mağdurenin sanığın elini ısırarak elinden kurtulduğu şeklinde gerçekleşen eylemin bir bütün halinde değerlendirildiğinde sarkıntılık boyutunu aştığı gözetilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması gerekirken vasıflandırmada yanılgıya düşülerek yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.06.2024 tarihinde karar verildi.